Recensie: Dumplin’ (Julie Murphy)

16 jun. 2020 | recensie

Het boek dat ik als tiener nodig had

Dumplin’ (Julie Murphy)

Recensie: 4 sterren

De zestienjarige Willowdean woont in Clover City, een klein dorpje in de Amerikaanse staat Texas, dat bekendstaat om zijn jaarlijkse Miss Teen Bluebonnet Pageant. Ze heeft nul interesse in deze miss-verkiezing, maar wordt er elk jaar van dichtbij mee geconfronteerd, omdat haar moeder het organisatiecomité leidt (en zelf ook ooit het kroontje in ontvangst mocht nemen). Dit doet de spanning tussen Willowdean en haar moeder soms hoog oplopen, zeker sinds haar tante Lucy een paar maanden eerder gestorven is en voor een grote leegte zorgt. Gelukkig heeft ze Ellen, haar beste vriendin, op wie ze altijd kan rekenen.

Willowdean is dik en heeft daar zelf weinig problemen mee. Ze voelt zich goed in haar lichaam en is gelukkig. Ze werkt in een fastfood restaurant en is tot over haar oren verliefd op haar collega Bo. Tot haar grote verbazing is hij ook geïnteresseerd in haar, maar wat een hartstochtelijke romance zou moeten zijn, zorgt bij Willowdean net voor een stortvloed aan twijfels over haar lichaam. Wanneer ze zich onverwachts inschrijft voor de missverkiezing, vertoont ook haar relatie met Ellen steeds meer barsten. En zonder Lucy die haar in de juiste richting kan duwen, moet Willowdean haar eigen weg zoeken in de wereld.

Dat is in het kort het verhaal van Dumplin’, de jeugdroman geschreven door Julie Murphy. En om maar meteen met de deur in huis te vallen: ik vind het boek absoluut geweldig! 

Het leest vlot en ik had zelfs moeite om het boek weg te leggen, omdat ik benieuwd was naar wat er in het volgende hoofdstuk ging gebeuren. Ik val al lang niet meer onder de noemer ‘jeugd’ en dacht dat een jeugdroman me waarschijnlijk niet heel hard ging raken, maar dat was dus mis gedacht …

Om te beginnen is er het hoofdpersonage, Willowdean. Zij is een dik tienermeisje, maar voelt zich over het algemeen goed in haar vel:

I don’t have to wear a dress to work. There’s a pants option, too. But the elastic waist on the polyester pants wasn’t quite elastic enough to fit over my hips. I say the pants are to blame. I don’t like to think of my hips as a nuisance, but more of an asset.

Why should it even matter? What about having huge, bumpy thighs means that I need to apologize?”

Zo’n personage ben ik vroeger nooit tegengekomen in een jeugdroman, dus dat alleen al scoort bij mij veel punten. Ze is verder ook heel gewoon en wordt niet voorgesteld als een ideaalbeeld waarin ik me niet kan herkennen: ze is slim, maar geen genie; ze heeft vrienden, maar is niet het populairste meisje van de school; ze is vriendelijk, maar kan ook egoïstisch zijn. Ik vind haar sympathiek en dat helpt om met haar mee te voelen.

Maar Willowdean is ook geen heilig boontje. Wanneer ze ons voor de eerste keer voorstelt aan Millie, een klasgenoot, beschrijft ze haar zo:

Millie is that girl, the one I am ashamed to admit that I’ve spent my whole life looking at and thinking, Things could be worse. I’m fat, but Millie’s the type of fat that requires elastic waist pants because they don’t make pants with buttons and zippers in her size. Her eyes are too close together and her nose pinches up at the end. She wears shirts with puppies and kittens and not in an ironic way.”

Dat is niet de meest vriendelijke omschrijving van een persoon en ik schrok er best wel van, maar ze weet zelf ook wel dat ze hier niet zonder fout is, omdat ze zegt “I’m ashamed to admit”. En dat is iets wat je doorheen het boek ziet: Willowdean is niet perfect, maar ze leert en groeit, en dat maakt haar alleen maar menselijk.

Dat wordt extra versterkt door alle twijfels die ze heeft. Bijvoorbeeld over haar vriendschap met Ellen:

I don’t want El to have sex before me. Maybe it’s selfish, but I don’t really know how to handle her doing something I haven’t. I guess I’m scared I won’t know how to be her friend. I mean, sex is serious business, and how can I navigate her to places I’ve never been?”

Of over haar lichaam:

No matter how much I tell myself that the fat and the stretch marks don’t matter, they do. Even if Bo, for whatever reason, doesn’t care, I do. Then there are days when I really give zero flying fucks, and I am totally satisfied with this body of mine. How can I be both of those people at once?”

Die onzekerheden die bij het leven van een tienermeisje horen, maken haar (voor mij) iemand in wie ik me kan herkennen en met wie ik heel hard meevoel – van de vlinders in haar buik tot de twijfels over de relaties in haar leven.

Dat Willowdean een romantische verhaallijn krijgt, is natuurlijk geweldig, maar ik apprecieer ook dat er andere thema’s aan bod komen, zoals vriendschap, persoonlijke groei en zelfvertrouwen. Er is één personage dat hierin de rode draad vormt en dat is tante Lucy. Uit de fragmenten die we over haar te lezen krijgen, lijkt Lucy een fijne vrouw te zijn met diepgang en complexiteit, maar daar krijgen we maar heel weinig van te zien, buiten hier en daar een detail dat verder niet uitgewerkt wordt. Ze had nochtans een heel sterk personage kunnen zijn in het boek, o.a. omdat ze zo belangrijk was in het leven van Willowdean:

I’ve been real lost without her. Like, she was this compass I didn’t even know I had.”

For the first time in a very long time, my mom says nothing. I never realized how much was lacking from my relationship with her until Lucy wasn’t here to fill in the gaps. It’s the two of us now, fumbling around in the dark.”

Maar omdat het bij dit soort kleine mijmeringen blijft, overheerst naar mijn gevoel het negatieve verhaal dat geschetst wordt over Lucy: dat ze heel dik was, het huis amper nog buiten kwam, en jong gestorven is aan een hartaanval. Lucy verdient meer dan dat.

Toch blijft mijn algemene indruk van het boek positief, vooral omdat het op een bepaald moment verder gaat dan het individuele: het gaat voor Willowdean niet meer alleen om wat ze voelt over haar eigen lichaam, maar ook om de grotere discussie, namelijk dat dikke meisjes (en andere meisjes die niet voldoen aan het schoonheidsideaal) evenveel recht hebben om deel te nemen aan een schoonheidswedstrijd:

I’m entering this pageant because there’s no reason I shouldn’t.”

We can’t expect the same things these other girls do until we demand it. Because no one’s lining up to give us shit, Will.”

Een beetje activisme in een jeugdroman, dat kan ik wel appreciëren …

Een dik hoofdpersonage met een romantische verhaallijn gecombineerd met herkenbare twijfels en een krachtige boodschap dat je je niet hoeft te schamen voor je lichaam, maken dit boek voor mij een absolute aanrader. Ook als je zelf geen tienermeisje bent.

Dumplin’ van Julie Murphy is verkrijgbaar in het Nederlands en in het Engels. Er is ook een film van gemaakt die te zien is op Netflix.

Wil je op de hoogte blijven van nieuwe recensies?

Schrijf je in voor de Dik Gelukkig nieuwsbrief en ontvang elke maand een mailtje in je inbox met alle updates over nieuwe content, projecten waar ik mee bezig ben en andere interessante nieuwtjes.

Meld je aan voor de nieuwsbrief van Dik Gelukkig

Door je aan te melden krijg je één keer per maand mijn nieuwsbrief in je inbox. Ik ga je verder niet spammen en je kan je met één klik weer uitschrijven. Meer info vind je in de privacyverklaring.

Ook interessant:

Hoeveel dagen achter elkaar kan jij frieten eten?

Hoeveel dagen achter elkaar kan jij frieten eten?

“Ik daag je uit,” zei ik zonder te aarzelen, “om vanaf nu elke avond naar de frituur te rijden en frieten te gaan halen.”Ik was aan het bellen met een vriendin en ze had me net verteld dat ze die week al drie keer naar de frituur geweest was. En dat ze dat eigenlijk...

“Je moet gewoon wat minder eten en wat meer bewegen”

“Je moet gewoon wat minder eten en wat meer bewegen”

In #DikVanAntwoord ga ik in op veelgehoorde opmerkingen die dikke mensen te horen krijgen. Niet omdat ik me wil verdedigen tegen mensen die deze zever verkondigen, maar wel om jou te bewapenen met informatie en kennis, zodat jij een antwoord kan geven wanneer iemand...

Quiz: 10 wist-je-datjes

Quiz: 10 wist-je-datjes

Een korte quiz met 10 vragen die iets te maken hebben met dik zijn. Bijvoorbeeld over de Fat-in, de Venus van Willendorf en het eerste anti-dieetboek. Hoeveel kan jij er juist beantwoorden? Wil je op de hoogte blijven van nieuwe...